O Mosteiro de San Pedro de Rocas

O mito en si

Din que un cabaleiro chamado Gemodus perseguía un xabaril polo monte cando acabou atopando un lugar completamente inesperado. En vez de seguir coa caza, decidiu quedar a vivir alí. Ao final non é tan diferente do que pasa hoxe: hai quen sae unha fin de semana ao rural, namórase dun sitio e acaba mercando unha casa para restaurala. Gemodus simplemente foi un pouco máis extremo.

O lugar do que se namorou era San Pedro de Rocas, en Esgos (Ourense), un dos mosteiros cristiáns máis antigos da Península e, seguramente, un dos máis curiosos de Galicia. O especial é que está escavado directamente na rocha, como se a montaña e o mosteiro fosen unha mesma cousa.

Aínda que esa é a lenda sobre a súa orixe, sábese que o lugar xa estaba habitado moito antes por ermitáns que escolleron aquelas covas para vivir e rezar. Iso fai que a súa historia se remonte a máis de mil anos.

Pero, como adoita pasar en Galicia, a historia nunca chega soa.

Dise que baixo o mosteiro hai un túnel no que se agocha unha viga de ouro. O problema é que quen intente tocala converterase inmediatamente en alquitrán. Non sei quen foi o primeiro en inventar esa historia, pero recoñezo que é unha boa maneira de evitar que a xente se poña a buscar tesouros.

Outra das lendas fala da chamada pinga, un suposto método de tortura no que unha gota de auga caía constantemente sobre a cabeza dunha persoa ata facela perder a razón. Non hai probas de que realmente acontecese alí, pero a historia segue formando parte do imaxinario do mosteiro.

Creo que iso é o que máis me gusta de San Pedro de Rocas. Non é só un lugar bonito nin un mosteiro antigo. É deses sitios nos que parece que cada pedra ten unha historia detrás. E canto máis les sobre el, máis difícil resulta separar o que realmente pasou do que a xente leva séculos contando.