A cidade asolagada de Beria

O mito en si

Hai unha misión de Cyberpunk 2077 que me encanta. Judy leva a V a mergullarse na cidade onde vivía de pequena antes de que quedase afundida baixo a auga. Mentres percorren as súas rúas, vai recordando anécdotas da súa infancia: a igrexa onde entraba de nena, a gasolineira, as tendas e outros lugares que formaban parte da súa vida. Ver todos eses espazos intactos, pero ocultos baixo a auga, fíxome pensar por primeira vez no que debe sentir alguén ao volver a un lugar que xa non existe. Desde entón fascíname a idea de cidades enteiras desaparecidas baixo o mar. Por iso, cando descubrín que en Galicia tamén existía unha historia parecida, tiven que investigala.

Todo o mundo coñece a Atlántida, a cidade perdida que, segundo a lenda, acabou afundida baixo o mar. O que moita xente non sabe é que en Galicia tamén temos a nosa propia cidade sumerxida. Chámase Beria e atopábase onde hoxe está a lagoa das Lamas de Goá, en Cospeito (Lugo).

Conta a lenda que un día a Virxe pasou por aquela cidade e sorprendeuse ao ver que os seus habitantes adoraban outros deuses e vivían entregados aos excesos. Só unha muller lle explicou o que estaba a pasar. Despois de escoitala, a Virxe pronunciou unha maldición e pediu que as augas cubrisen Beria para sempre. Dise que comezou a chover con tanta forza que a cidade enteira desapareceu baixo a auga.

O curioso é que hai xente que asegura que, cando a lagoa baixaba nas épocas de seca, podían verse pedras labradas, vigas de madeira e mesmo restos de antigas construcións no fondo. Iso fai que a lenda siga viva.

Non sei se baixo esa lagoa houbo algunha vez unha cidade de verdade. Pero recoñezo que este tipo de historias me encantan. Sempre me fan imaxinar como sería pasear hoxe por un lugar que leva séculos escondido baixo a auga.